Trajneri Ardian Poga: “Jemi i vetmi qytet në Shqipëri pa stadium, por “Diaspora Hasjane” po na e ndryshon të ardhmen”
Në rrëzë të maleve të Pashtrikut, ku era ende pëshpërit emra të spikatur futbollistësh dhe ku çdo fëmijë është rritur duke ndjekur topin pas shkollës, sot po shkruhet një histori që shpreson të kapërcejë dekada mungesash dhe sakrificash. Për herë të parë pas shumë vitesh, hasjanët nuk po flasin më vetëm për kampionët që ikën, por për fushën që po vjen.
Klubi “Pashtriku” i Hasit, i cili prej vitesh mban mbi supe shpresën e futbollit në këtë trevë të harruar nga infrastruktura, tani ka gjetur një aleat të papritur por të fuqishëm: “Diasporën Hasjane” e cila po bën përpjekje të vazhdueshme për ta çuar përpara këtë projekt. Ata që dikur u larguan për të kërkuar jetë më të mirë, sot po kthehen me ëndrra më të mëdha se vetë malli për vendlindjen.
Trajneri Ardian Poga, një njeri që ka kaluar më shumë se një dekadë duke stërvitur breza të tërë në këtë qytet, nuk flet me statistika të ftohta por me zërin e dikujt që i ka parë të gjitha. Ai tregon se niveli aktual i ekipeve U11 dhe U13 është i mirë dhe se interesi i fëmijëve mbetet jashtëzakonisht i madh, pavarësisht se çdo gjë është kundër tyre. “Për momentin jemi në pozita të mira në renditje,” – thotë ai me krenari. – “Nga gjashtë ndeshje të zhvilluara, kemi pesë fitore dhe vetëm një humbje.”
Por pas këtyre rezultateve fshihet një realitet i vështirë. Fusha ku stërviten fëmijët është larg standardeve, ndërsa çdo udhëtim jashtë rrethit kthehet në barrë për familjet e tyre, sepse transporti dhe ushqimi paguhen nga xhepi i tyre. Megjithatë, ata vijnë çdo ditë. Sepse për një fëmijë në Has, topi mbetet ëndrra e parë.
Kur talentet ikin, por lënë gjurmë
Trajneri Poga e njeh mirë fenomenin e largimit të talenteve, sepse e ka parë me sytë e tij. “Si çdo kund, edhe ne kemi pasur talente,” – kujton ai. – “Nga viti 2012 deri në vitin 2015, kishim një grup lojtarësh shumë të mirë në kategorinë e dytë. Por sapo arrinin moshën tetëmbëdhjetë vjeç, ata largoheshin nga vendi ynë për të kërkuar një jetë më të mirë.” Kjo është plaga më e madhe e futbollit hasjan: talentet lulëzojnë, por rrënjët nuk i mbajnë dot në tokë, sepse toka nuk ka as stadiumin më të thjeshtë.
Megjithatë, disa prej tyre arritën të shkëlqejnë diku tjetër. Tre lojtarë që dolën nga grupmoshat e “Pashtrikut” kanë luajtur më vonë për Kukësin, ndërsa dy të tjerë sot luajnë në Angli me ekipe të grupmoshave. Kjo, sipas trajnerit, dëshmon se potenciali në Has ka ekzistuar gjithmonë dhe vazhdon të ekzistojë.
Ëndrra e stadiumit, më shumë se një fushë
Kur e pyet trajnerin Poga se cila është nevoja më e madhe dhe më urgjente për klubin, ai nuk heziton asnjë çast. “Nevoja më e madhe që ka klubi sot është ndërtimi i stadiumit të qytetit,” – thotë ai me zërin e dikujt që nuk po kërkon luks, por diçka elementare. – “Jemi i vetmi qytet në Shqipëri që nuk kemi një të tillë.” Kjo fjali godet fort, sepse tregon për një përjashtim të pabesueshëm: një rajon me histori dhe me pasion për sportin, i cili ende nuk ka një hapësirë dinjitoze për të stërvitur fëmijët e tij.
Diaspora që thyen heshtjen
Por tani, për herë të parë, diçka ka filluar të lëvizë. Diaspora Hasjane, e cila ka treguar se i mban premtimet, ka hedhur hapat e parë konkrete. Trajneri Poga e vlerëson jashtëzakonisht shumë kontributin e tyre. “Vlerësimi për kontributin e Diasporës Hasjane është shumë i madh, si nga ana jonë ashtu edhe nga ana e komunitetit,” – thotë ai. Deri tani, diaspora ka dhuruar uniforma, çanta sporti për çdo fëmijë dhe pelerina shiu për çdo lojtar.
Në një takim të fundit, zoti Alfred Ferizolli, njëri prej drejtuesve për menaxhimin financiar të Diasporës Hasjane, prezantoi tre projekt propozime madhore që kjo diasporë shpreson t’i realizojë plotësisht. Projekti i parë dhe më i rëndësishëm për klubin është fusha e futbollit në Pashtrik, e cila synon të krijojë një hapësirë moderne për sport dhe për bashkimin e të rinjve.
Trajneri Poga e ka ëndërruar prej vitesh atë që do të bënte nëse do të disponohej një buxhet i rritur. Përgjigja e tij nuk është personale, por për klubin dhe për gjithë rajonin. “Dëshira ime do të ishte të mblidhte ekipin e të rriturve,” – thotë ai. – “Të grumbullonim talente nga të gjitha fshatrat e rrethit, të krijonim ekipin e të rriturve dhe të përfaqësoheshim si rrethet e tjera.” Tre prioritetet e tij kryesore janë: ndërtimi i stadiumit, formimi i një bordi drejtues profesional ashtu si çdo klub tjetër në Shqipëri, dhe përfaqësimi i Hasit, pse jo, edhe në Ligën e Parë.
Kur e pyet nëse klubi ka një plan strategjik të definuar, trajneri Poga përgjigjet pa mëdyshje: “Plani strategjik është të ndërtohet stadiumi, të krijohet një bord drejtues dhe Hasi të përfaqësohet në Ligën e Parë.” Dhe ai beson fuqimisht se diaspora mund ta bëjë këtë të vërtetë. Fjalët e tij për diasporën hasjane janë ndër më të ngrohtat që mund të thuhen: “Sa për atë që kam parë deri tani, ato që kanë shprehur, i kanë bërë realitet. Nuk di çfarë të them më tepër. Vetëm Zoti i ndihmoftë në rrugën fisnike që kanë nisur.”
Suksesi që nuk harrohet dhe e ardhmja që po vjen
Edhe pse klubi ka kaluar periudha të vështira, ai ka edhe një kujtim që mbahet gjallë si trofeu më i çmuar. Në vitin 2007, “Pashtriku” u shpall kampion ndër tetë ekipe në një kampionat të organizuar nga Bashkia e Kukësit në rang qarku. “Kemi shumë trofe të fituara në aktivitete të ndryshme që kemi zhvilluar në çdo rreth të vendit,” – kujton trajneri. – “Këto janë të dokumentuara me trofe dhe foto, me shkrim të gjitha.” Por ai trofe i vitit 2007 është vetëm një kujtim i bukur. Hasjanët sot duan më shumë. Ata duan një të ardhme.
Kur një fëmijë në Has merr topin dhe vrapon drejt fushës, ai nuk sheh mungesën e stadiumit. Ai sheh vetëm golin. Por të rriturit, si trajneri Poga dhe drejtuesit e “Diasporës Hasjane”, shohin më tej. Ata shohin një rajon që mund të kthehet në shembull, nëse dikush guxon të besojë. Dhe “Diaspora Hasjane” ka treguar se beson. Tani i takon të gjithëve – brenda dhe jashtë vendit – që t’u bashkohen atyre në këtë rrugë. Sepse fusha e Pashtrikut është shkrimi i një kujtimi të ri për brezat që do të vijnë.
Projekt propozimi “Fusha Sportive Krume HAS” (Bashkia Has) parashikon ndërtimin e një fushe sportive e cila përfshin ambiente mbështetëse si dhoma zhveshjeje me dushe, dhomë mjekësore, dhomë për arbitra dhe shërbim. Fusha ofron një infrastrukturë kompakte sportive me hapësira ndihmëse e përshtatshme për aktivitete sportive dhe rekreative.
