Një rrëfim për durimin, sakrificën dhe përkushtimin ndaj rrënjëve
Në një intervistë ekskluzive për Diasporën Hasjane, Ermal Karakushi, një nga sekretarët e kësaj shoqate, ndan rrugëtimin e tij personal dhe profesional, si dhe arsyet që e shtynë të angazhohet aktivisht në këtë organizatë. Nga largimi i parë nga Hasi në mars 1999, deri në themelimin e kompanisë së tij të ndërtimit në vitin 2015, historia e tij është një dëshmi e gjallë se durimi, puna e sinqertë dhe besimi te vetja, herët a vonë, japin fryte.
Tri dekada larg atdheut: Një rrugëtim i ndërtuar me duart e veta
“Kanë kaluar pothuajse tri dekada që kur, më 2 mars 1999, u nisa drejt një jete krejt të panjohur, larg prindërve, larg Hasit, larg gjithçkaje që deri atëherë e quaja shtëpi. Mbërrita në Angli më 11 mars të po atij viti. Isha vetëm, nuk e dija gjuhën mirë, nuk e njihja vendin, por kisha diçka që askush s’mund të ma merrte: besimin se puna e sinqertë, herët a vonë, jep fryte.”
Kështu e nis Ermal Karakushi rrëfimin e tij, duke kujtuar fillimet e vështira në një vend të huaj. Jeta atje, thotë ai, i mësoi më shumë se çdo klasë apo tekst shkolle, sidomos çmimin e vërtetë të durimit. Në shtator 2007 gjeta drejtimin që po kërkoja prej kohësh dhe u futa në shkollën e elektricistëve. Gjashtë muaj më vonë, në mars 2008, mora certifikimin për punime elektrike dhe u anëtarësova në NICEIC. Ky ishte hapi i parë drejt një karriere që e ndërtova vetë, me duart e mia.
Rruga drejt sipërmarrjes nuk ishte e drejtpërdrejtë. “Deri në 2013 nuk i kisha dokumentet e rregullta, prandaj për një kohë të gjatë biznesi mbeti thjesht një ëndërr. Ishin vite pritjeje dhe pasigurie, por sot i shoh si pjesë të nevojshme të historisë. Më dhanë kohën për t’u përgatitur për atë që do të vinte.”
Dhe erdhi viti 2015, kur themeloi kompaninë e tij të ndërtimit, projekt që e kishte mbajtur në mendje për vite me radhë. Sot kjo kompani punëson rreth 40 veta. “Kur shikoj prapa, e shoh gjithë këtë rrugëtim si dëshmi se durimi dhe besimi te vetja, me kohë, shndërrohen në rezultate konkrete.”
Angazhimi në Diasporën Hasjane: Një përgjigje natyrale ndaj përvojës personale
Për Karakushin, angazhimi në Diasporën Hasjane nuk erdhi rastësisht. “Rrugëtimi im nisi në 1999, larg familjes, larg Hasit, larg gjithçkaje që njihja. Ato vite vetmie dhe pasigurie m’u ngulitën thellë. Me kalimin e kohës kuptova sa vlerë ka të ndihesh i lidhur me rrënjët e tua, edhe kur je mijëra kilometra larg tyre.”
Angazhimi i tij, thotë ai, erdhi si përgjigje natyrale ndaj asaj përvoje.
“Kisha dëshirë t’ua kthej diçka njerëzve dhe komunitetit që më formuan, dhe të siguroj që hasjanët e rinj, kur të vijnë në një vend të ri, të gjejnë një dorë të shtrirë, jo vetminë që gjeta unë në fillim.”
Një nga arsyet kryesore që e tërheq dhe e motivon të vazhdojë të jetë pjesë aktive e shoqatës është edhe vetë Bordi drejtues, i përbërë nga 11 persona.
“Bashkëpunimi me Kryetarin Shefqet Kraja dhe me gjithë skuadrën drejtuese ka krijuar një frymë pune ku secili sjell eksperiencën, idetë dhe përgjegjësinë e vet. Për mua, kjo është shumë e rëndësishme, sepse rezultatet e Diasporës Hasjane nuk janë punë e një individi të vetëm, por e një ekipi që arrin ta kthejë vullnetin e përbashkët në iniciativa konkrete për komunitetin dhe për Hasin. Pikërisht kjo frymë bashkëpunimi është një nga arsyet pse e shoh angazhimin tim në shoqatë si një përgjegjësi afatgjatë.”
Hasi: Busulla e tij morale dhe identitare
Për Karakushin, Hasi nuk është thjesht vendlindja. “Hasi është vendi ku nisi gjithçka që jam sot: identiteti im, vlerat e mia, forca ime për të përballuar vështirësitë. Edhe pas gati tri dekadash larg tij, e mbaj brenda vetes si busull. Çdo vendim të rëndësishëm që kam marrë në jetë, në një farë mënyre e kam matur me atë që kam mësuar në Has.”
Ai shton se Hasi nuk është thjesht vendlindja shkruar në një kartë identiteti. “Është arsyeja pse punoj fort, pse besoj te durimi, dhe pse sot ndihem i detyruar t’i kthehem, të paktën përmes angazhimit tim në diasporë.”
Pikat e forta të komunitetit hasjan
Karakushi identifikon punën e palodhur, këmbënguljen dhe besimin te vetja si vlerat që e ndihmuan atë të kalojë nga një i ri pa dokumente të rregullta në themeluesin e një kompanie me rreth 40 punonjës. “I shoh këto tipare të përsëritura te shumë hasjanë, kudo që ndodhen.”
Po aq e fortë, thotë ai, është solidariteti mes nesh. “Kur një hasjan ka nevojë për ndihmë, gjithmonë gjendet dikush tjetër gati t’i japë dorën, edhe pse jemi të shpërndarë në vende dhe kontinente të ndryshme. Dhe kudo që të takosh një hasjan nëpër botë, e ndjen menjëherë mikpritjen që na karakterizon. Dyert dhe zemrat tona janë gjithmonë të hapura.”
Diaspora si zë kolektiv për Hasin
Për ndikimin e diasporës në zhvillimin e krahinës, Karakushi është i qartë: “Diaspora ka luajtur dhe vazhdon të luajë një rol të rëndësishëm. Jo vetëm përmes mbështetjes ekonomike që u dërgohet familjeve, por edhe përmes zërit kolektiv që i japim Hasit jashtë kufijve të tij, siç ishte edhe takimi ynë me ambasadorin e Shqipërisë në Londër, ku ngritëm çështje të rëndësishme për krahinën.”
Ai beson se ndikimi më i madh vjen kur diaspora nuk mbetet thjesht mbështetëse financiarisht, por bëhet zë i organizuar që flet për interesat afatgjata të Hasit.
Nismat më të suksesshme: Nga takimet zyrtare te projektet konkrete
Ndër hapat më domethënës, Karakushi veçon takimet dhe bashkëbisedimet me përfaqësues zyrtarë, si ai për mbrojtjen e integritetit historik dhe administrativ të Hasit. “Tregojnë se diaspora nuk është thjesht e pranishme, por është e organizuar dhe e dëgjuar në nivele vendimmarrëse.”
Po aq të rëndësishme janë nismat konkrete që kanë prekur drejtpërdrejt nevojat e komunitetit. “Ndër projektet e realizuara do të veçoja sigurimin dhe dorëzimin e 25 mjeteve ndihmëse për persona me aftësi të kufizuara, si një mbështetje me ndikim të menjëhershëm social, si edhe aksionin për pastrimin e rrugës nacionale Kukës–Helshan–Golaj–Qafë Prush. Këto iniciativa tregojnë se puna e Diasporës Hasjane nuk kufizohet vetëm te përfaqësimi apo takimet, por përkthehet edhe në ndërhyrje konkrete në shërbim të njerëzve dhe të vendlindjes. Asnjë prej tyre nuk është punë e një individi të vetëm; ato janë rezultat i bashkëpunimit mes Kryetarit, Bordit drejtues prej 11 personash, anëtarëve dhe vullnetarëve që e mbajnë gjallë këtë angazhim.”
Ura bashkëpunimi mes hasjanëve
Për të krijuar më shumë ura bashkëpunimi, Karakushi mendon se duhet forcuar komunikimi mes brezave dhe mes vendeve ku jetojmë sot. “Na duhen më shumë raste takimi, si ai që patëm në Londër, dhe kanale të qarta ku çdo hasjan, kudo që ndodhet, të dijë si të kontribuojë.”
E rëndësishme është edhe përfshirja e të rinjve që në moshë të hershme, që lidhja me rrënjët të mos varet vetëm nga brezi ynë, por të vazhdojë natyrshëm edhe pas nesh.
Potenciali i pashfrytëzuar i Hasit
Karakushi vëren se potenciali njerëzor mbetet ende larg shfrytëzimit të plotë. “Përvoja dhe dijet që hasjanët kanë fituar në diasporë, në fusha si ndërtimi, energjia apo sipërmarrja, mund të ktheheshin në investime dhe projekte konkrete për krahinën, nëse gjenden mekanizmat e duhur për t’i lidhur me nevojat në vend.”
Ai sheh gjithashtu potencial të madh, ende të pashfrytëzuar, te turizmi. “Pozicioni gjeografik i Hasit dhe klima e tij janë vlera që pak krahina i kanë, dhe me investimin e vizionin e duhur mund të tërheqin vizitorë e të krijojnë zhvillim afatgjatë ekonomik për të gjithë komunitetin.”
Vizioni për të ardhmen e Diasporës Hasjane
Për pesë vitet e ardhshme, Karakushi e sheh Diasporën Hasjane më të organizuar, më të unifikuar dhe me më shumë të rinj të angazhuar aktivisht, jo vetëm si mbështetës nga larg. “E shoh gjithashtu me projekte konkrete bashkëpunimi me Hasin, ndërtuar mbi të njëjtin durim dhe përkushtim që na kanë udhëhequr deri tani.”
Ai do të dëshironte që brenda pesë vitesh të kishin struktura më të qëndrueshme, që t’ia dalin gjatë e jo vetëm me nisma të njëhershme.
Mesazhi për komunitetin
Në mbyllje të intervistës, Ermal Karakushi ka një mesazh të qartë për të gjithë hasjanët: “Mos i harroni rrënjët tuaja, sado larg të jeni prej tyre. Çdo udhëtim fillon me një ëndërr, dhe me durim, punë e besim te vetja, ajo ëndërr mund të kthehet në realitet, siç ndodhi edhe me mua.”
Ai i bën thirrje komunitetit të vazhdojë ta ndërtojë këtë komunitet së bashku, duke i dhënë njëri-tjetrit atë që ndoshta atij i mungoi në vitet e para: “mbështetje, informacion dhe ndjenjën se nuk je vetëm.”
Ermal Karakushi është një nga sekretarët e Diasporës Hasjane, ku administrimi dhe koordinimi i aktiviteteve të përditshme mbështetet nga sekretarët Edmir Dida, Mustaf Ahmati Pnishi dhe Ermal Karakushi. Roli i tij në këtë organizatë pasqyron jo vetëm përkushtimin ndaj komunitetit, por edhe besimin se puna e përbashkët dhe e organizuar mund të sjellë ndryshime konkrete për Hasin dhe hasjanët kudo që ndodhen.
