Disa figura nuk vdesin kurrë.
Mund të kalojnë vite, breza dhe kohë të tëra, por emri, vepra dhe sakrifica e tyre mbeten të gjalla në kujtesën e një populli. I tillë është Luan Hilmi Haradinaj, një nga figurat e hershme të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe një prej atyre që i dhanë jetën idealit të lirisë.
Më 6 maj 1997, në trevat e Hasit, Luan Haradinaj ra dëshmor, duke e lidhur përgjithmonë emrin e tij edhe me këtë trevë, ku dha jetën në përpjekje për të kaluar drejt Kosovës.
Luan Haradinaj lindi më 17 nëntor 1973 në Gllogjan të Deçanit. Që në vitet e para të rezistencës, ai u përfshi në organizimin dhe përgatitjen e luftës, duke marrë një rol të rëndësishëm në logjistikën e UÇK-së.
Por historia e tij do të lidhej përgjithmonë edhe me Hasin.
Më 6 maj 1997, së bashku me vëllain e tij Ramush Haradinaj dhe bashkëluftëtarë të tjerë, Luan Haradinaj po përpiqej të kalonte drejt Kosovës. Grupi u përball me forcat serbe në zonën e Qafës së Mullarit, mbi fshatin Larë, pranë Kushninit të Hasit.
Në përleshjen që pasoi, Luan Haradinaj u vra. Ramush Haradinaj dhe disa bashkëluftëtarë të tjerë mbetën të plagosur.
Trupi i Luanit u varros fillimisht në Vlahnë të Hasit, aty ku ra dëshmor. Në shenjë respekti dhe mirënjohjeje për sakrificën e tij, vendi për varrimin e Luan Haradinajt në Vlahnë të Hasit u ofrua nga familja e nderuar Kraja, duke dëshmuar edhe një herë mikpritjen, respektin dhe lidhjen e fortë të banorëve të Hasit me bijtë e lirisë.
Për një periudhë, vendi ku prehej Luani u kthye në një pikë kujtese dhe nderimi për banorët e kësaj treve. Pas përfundimit të luftës, ai u rivarros në Varrezat e Dëshmorëve në Gllogjan.
Sot, emri i Luan Haradinajt mbetet pjesë e historisë së luftës së Kosovës, por edhe e kujtesës së Hasit – një trevë që u bë dëshmitare e shumë përpjekjeve, sakrificave dhe betejave për liri.
Kujtimi për Luan Haradinajn nuk lidhet vetëm me vendin ku lindi dhe familjen e tij, por edhe me vendin ku dha jetën: Hasin.
Dhe në këtë kujtesë mbetet edhe gjesti fisnik i familjes së nderuar Kraja, e cila i ofroi vendin për prehjen e përkohshme të dëshmorit në Vlahnë, duke e kthyer atë hapësirë në një simbol respekti dhe mirënjohjeje për sakrificën e tij.
Luan Haradinaj – ra në Has, por emri i tij mbeti pjesë e kujtesës së një kombi.
